τα ΝΗΜΑΤΑ ΝΑΜΑΤΑ
και το χάος της Ελληνικής Μυθολογίας
Τα νήματα του ΝΟΥ
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα για έναν μελετητή ή ερευνητή είναι ότι συχνά βρίσκεται μέσα σε έναν λαβύρινθο σπουδαίας, αλλά αχανούς γνώσης. Δεν ξέρει αν μπορεί να βγει εύκολα· δεν ξέρει καν αν θα βγει.
Χωρίς τον μίτο της Αριάδνης —χωρίς δηλαδή μια σταθερή γραμμή σύνδεσης ανάμεσα στον μίτο και τον μύθο — και χωρίς το «σχοινί» των Ομηρικών επών, η έξοδος δεν είναι εύκολη και ο Μινώταυρος καραδοκεί.
Υπάρχει όμως ένα σχοινί, ένα «πείσμα» σύνδεσης, που ενώνει τα Ομηρικά έπη στα διάφορα επίπεδα ερμηνείας τους.
Αυτό το σχοινί το συναντάμε ιδιαίτερα στην Οδύσσεια . Είναι το σχοινί:
με το οποίο ο Οδυσσέας δένει τον ασκό του Αιόλου, που οι σύντροφοί του το λύνουν
το σχοινί με το οποίο δένεται ο ίδιος στο κατάρτι, για να ακούσει τις Σειρήνες, ευτυχώς δεν το λύνουν
το σχοινί με το οποίο δένει τους αρμούς της σχεδίας του, φεύγοντας από την Καλυψώ
το σχοινί με το οποίο ασφαλίζει το φωριαμό με τα δώρα των Φαιάκων
και, τέλος, το σχοινί με το οποίο κρεμά τον Μελάνθιο, τη Μελάνθη και τις άπιστες δούλες του παλατιού.
Παράλληλα πολλά νήματα και σχοινιά μίτους μύθους πλέκει συνδέει η Πηνελόπη στο αργαλειό της σε διακλαδιζόμενα κομβικά σημεία του υφαντού μαζί με τις Ναίδες στο άντρο τους
Τι μπορείς να κάνεις με ένα σχοινί σε μια σύγχρονη κινηματογραφική σκηνή;
Πολλά. Ιδίως όταν το σχοινί έχει ΠΗΓΗ μυθική σε σύνδεση ΟΜΗΡΙΚΗ
Αστραία ©©
