δένοντας λύνοντας και συνδέοντας τα κομβικά σημεία της Οδύσσειας
Αλέξανδρος και Οδυσσέας — δύο τρόποι απέναντι στον κόμπο
Ο Αλέξανδρος
μπροστά στον άλυτο Γόρδιο δεσμό δεν χάνει χρόνο:
τον κόβει.
Είναι η πράξη της άμεσης δράσης , της τομής, της δυναμικής λύσης.
Ο Οδυσσέας
κάνει το αντίθετο:
δεν κόβει — δένει.
Σε όλη την Οδύσσεια,
ο Οδυσσέας περνά από κόμβο σε κόμβο:
Κίκονες, Λωτοφάγοι, Κύκλωπας, Αίολος, Κίρκη, Σειρήνες…
Κάθε σταθμός είναι ένα κομβικό σημείο —
όχι για να λυθεί πρόχειρα,
αλλά για να συνδεθεί με τον επόμενο.
Δεν αποσυνθέτει την πορεία του.
Την υφαίνει σαν υφαντό ζωής
Και φτάνουμε στους Φαίακες στον προτελευταίο σταθμό
Εκεί, στο κατώφλι της επιστροφής,
η Αρήτη τον συμβουλεύει «πρόσεξε».
Του λέει:
δέσε.
Να δέσει το σεντούκι,
να μη χαθούν τα δώρα των Φαιάκων στο ποσειδώνιο πέλαγος.
Κι εκείνος δένει —
με τέχνη κόμπο που έμαθε από την Κίρκη.
Γιατί στον Όμηρο κόσμο ο κόμπος δεν είναι απλώς δέσιμο.
Είναι:
σύνδεση εμπειριών
ασφάλεια νοήματος
μνήμη που δεν πρέπει να χαθεί
ο κόμπος σχετίζεται και με τον ήχο —
την κλαγγή, την τάση, το σφίξιμο.
Σαν χορδή τόξου.
Δεν είναι τυχαίο:
ο Οδυσσέας είναι άνθρωπος του τόξου.
Τεντώνει, συγκρατεί, δεν σπάει.
Ο Αλέξανδρος έκοψε τον δεσμό.
Ο Οδυσσέας έμαθε να τον δένει και να τον συνδέει
Ο ένας κατακτά τον κόσμο με το σπαθί του
Ο άλλος τον συνδέει και τον κατανοεί με το τόξο του Σαϊτευτή
Και μόνο ό,τι δένεται σωστά…
φτάνει στην Ιθάκη.
Ό,τι δένεται, συνδέεται και γίνεται κατανόηση.
Ό,τι δεν συνδέεται, χάνεται στην κοσμική θάλασσα της αντίληψης.
Ό,τι δεν συνδέεται, χάνεται στην κοσμική θάλασσα της αντίληψης.
Κάθε σταθμός του Οδυσσέα από τους Κίκονες έως το τελευταίο σταθμό την Ιθάκη είναι ένα κομβικό σημείο για την κατανόηση της και την ερμηνεία της
Αστραία ©©
