Η Οδυσσειακή Διακήρυξη του Ελληνισμού

ξημερώματα του 21ου Αιώνα μιας ροδοδάκτυλης αυγής

Νέα Σελήνη σήμερα στους Ιχθύες, με κυβερνήτη τον Ποσειδώνα, τον άρχοντα της Ατλαντίδος και της αυτοκρατορίας της. Με την Εποχή των Ιχθύων, τα δύο τελευταία χιλιάδες χρόνια, κυριάρχησαν οι θρησκείες ( του Δράκου) της Βαβυλωνίας.

Η Εποχή του Κριού θα τελείωνε με την πτώση της Τροίας, ΙΛΙΑΣ και η Εποχή των Ιχθύων θα άρχιζε με την περιπέτεια, την ΟΔΥΣΣΕΙΑ του Ελληνισμού: είκοσι χρόνια (ΧΗΝΕΣ) όμηρος της θεοκρατίας της Ανατολής και της θεοσοφίας της Δύσης· των ανοργάνωτων, βάρβαρων ιερατείων της Ανατολής και των οργανωμένων, ατλαντικών ιερατείων της Καλυψούς.

Μεγάλος θεός ο Ποσειδών, το Άγνωστο. Μεγάλος εξερευνητής και ο Οδυσσέας, που το εξερεύνησε ως “όμηρος” του υπεραναπτυγμένου θρησκευτικού συναισθήματος των θρησκευτικών εξουσιών.

Με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και την άνοδο του χριστιανισμού στην εξουσία, ταλαιπωρημένος από τον διώκτη Θεό, (το όνομα ΕΛΛΗΝ θα απαγορευθεί) φτάνει μισοπεθαμένος στις ακρογιαλιές της Φαιακίας με τη βοήθεια του Διαφωτισμού και των Φιλελλήνων.

Θα γίνει ανεξάρτητο κράτος, θα δοθεί το Σύνταγμα με τα λευκά χαρτιά της Λευκοθέης, και ο Οδυσσέας θα επιστρέψει στην Ιθάκη, ξημερώματα του 21ου αιώνα, για να υπογράψει τη Διακήρυξη του Ελεύθερου Ελληνισμού ως τη λύση για όρθιους και νοήμονες ανθρώπους.

Με την Ελλάδα–Ιθάκη στο κέντρο της Γαίας και γύρω Αλκίνοα Έθνη εγγύηση για ευδαίμονες Πολίτες.

Ο Ηρακλής θα επιστρέψει τα Μήλα των Εσπερίδων στον κήπο τους, ο Άτλας θα κρατήσει τον Ουρανό, η Άρτεμις θα πάρει τη θέση του, και ο Ηρακλής θα ανέβει στον Όλυμπο με την Ήβη, γυναίκα και σύντροφό του.

Η Ελλάδα είναι η Χώρα του Φωτός και οι Έλληνες είναι πάντα νέοι, σε αειθαλή ΝΕΟΤΗΤΑ, γιατί είναι τολμηροί εξερευνητές της Γνώσης

και ακούραστοι σε ευθύ βέλος Αυτογνωσίας, Απολλώνιοι Ταξιδευτές του Απείρου

Αστραία ©©

Μ. Ο Μίτος του Μύθου

Το νήμα, οι κλωστές και το υφαντό της ζωής
σε σύνδεση των γεγονότων
οριζοντίως και καθέτως του μύθου με την βοήθεια του Μίτου
Ο άνθρωπος προχωρά μέσα στον λαβύρινθο της ζωής και της γνώσης κρατώντας πάντα κάποιο νήμα για να μην χαθεί, είτε για να δεθεί (στο κατάρτι), είτε για να συνδέσει και να συνδεθεί με το σταθερό κέντρο λογικής
σε μαγικό ρεαλισμό ποιητικό κατανοώντας τα τρία επίπεδα της Γνώσης:
Το Γνωστό, το Άγνωστο και εκείνο που δεν μπορεί να γίνει γνωστό με την ανθρώπινη μορφή, το ακατάληπτο.

Ο μύθος γίνεται κάτι περισσότερο από αφήγηση.

Είναι το νήμα που ενώνει το παρελθόν με το παρόν.

Οι μύθοι δεν είναι παλιές ιστορίες.
Είναι τα νήματα που κρατούν ενωμένο το ύφασμα της μνήμης.

Αστραία: Ο Μίτος του Πνεύματος: στην  σύνδεση των γεγονότων, προσωπικών συλλογικών εθνικών οικουμενικών διαγαλαξιακών  κβαντικών συγχρονιστικών  με  ομηρική πυξίδα  ...